පියානෝ හඬ ඇසී අසංක සහ නිමේෂ් සෙමින් පියගැටපෙළ නැග උඩුමහලට ගියහ. පඩිපෙළේ ලී ලෑලි එකින් එක ඇඹරෙන හඬ නිහඬ රාත්‍රිය දෙබෑ කළේය. පියානෝව තිබූ කාමරය වෙත යන විට, එහි දොර සෙමින් විවෘත විය. කාමරය මැද තිබූ පැරණි පියානෝව මත කිසිවෙකු නොවූවත්, එහි යතුරු තමන් විසින්ම තෙරපෙමින් තිබුණි.
“අපි මෙතනින් යමු අසංක, මේක හරි නෑ,” නිමේෂ් බියෙන් වෙව්ලන්නට විය. නමුත් අසංකගේ නෙත ගැටුණේ පියානෝව අසල තිබූ කැඩපත දෙසටයි. කැඩපත තුළින් ඔහු දුටුවේ නිමේෂ්ට පිටුපසින් සිටගෙන සිටින සුදු පැහැති ඇඳුමක් ඇඳගත්, මුහුණක් නොමැති කාන්තාවකි. ඇයගේ දිගු කෙස් කළඹ නිමේෂ්ගේ උරහිස මත ගෑවෙමින් තිබුණි. අසංක කෑගැසීමට උත්සාහ කළත් ඔහුගේ හඬ පිට නොවීය.
එකවරම කැඩපත පුපුරා ගිය අතර, මුළු කාමරයම අඳුරු විය. අසංකගේ විදුලි පන්දම ක්‍රියා විරහිත විය. අන්ධකාරය මැදින් දම්වැල් ඇදගෙන යන ශබ්දයක් සහ ඉතා තද දුර්ගන්ධයක් පැතිරෙන්නට විය. “මාව නිදහස් කරන්න… මාව නිදහස් කරන්න…” යනුවෙන් කෙඳිරිලි හඬක් හාත්පසින් ඇසෙන්නට විය. අසංක අතපත ගාමින් නිමේෂ්ව සෙවූ නමුත් ඔහු එතැන නොවීය.
ඔහුට ඇසුණේ නිමේෂ් පහළ මාලයේ සිට කරන මරලතෝනියකි. අසංක පඩිපෙළ දෙසට දිව යන විට, පඩිපෙළ රුධිරයෙන් තෙත් වී තිබුණි. ඔහු ලිස්සා බිම වැටුණු අතර, ඔහුට ඉහළින් ලුවිස් පීරිස්ගේ ආත්මය පාවෙමින් සිටිනු දුටුවේය. එම ආත්මයේ දෑස්වලින් ලේ ගලමින් තිබූ අතර, එහි අතේ තිබූ මස් වෙළෙන්දෙකුගේ පිහියෙන් රුධිරය බිමට වැටෙමින් තිබුණි. “නුඹලා මගේ සාමය නැති කළා,” එම රූපය ගොරෝසු හඬින් පැවසීය.
