ඇල්බට්ගේ ආත්මය දැකීමෙන් ලුවිස් පීරිස් මොහොතකට නතර විය. ඔහුගේ මුහුණේ තිබූ බිහිසුණු පෙනුම වෙනුවට දැඩි වේදනාවක් මතු විය. නමුත් ඒ මොහොතේම බංගලාවේ බිත්ති අතරින් තවත් කළු පැහැති, මිනිස් ස්වරූපයක් නැති අඳුරු බලවේගයක් මතු විය. එය ලුවිස් පීරිස් පාලනය කළ අඳුරු “යක්ෂයා” ය. එය ලුවිස්ව තල්ලු කර දමා අසංක දෙසට පැමිණියේය.
මුළු බිම්ගෙයම සෙලවෙන්නට පටන් ගත්තේය. ගල් තට්ටු කඩා වැටෙමින් තිබුණි. නිමේෂ්ට සිහිය ආ අතර ඔහු වහාම අසංකගේ දම්වැල් ලිහා දැමීය. “අපි දුවමු!” නිමේෂ් කෑගැසුවේය. ඔවුන් දෙදෙනා බිම්ගෙයින් පිටතට දිව යන විට, ලුවිස් පීරිස්ගේ සහ ඔහුගේ පවුලේ අයගේ ආත්මයන් එම අඳුරු බලවේගය සමඟ සටන් කරන අයුරු දුටුවේය. ඔවුන් උත්සාහ කළේ එම අඳුරු බලවේගය බංගලාව ඇතුළතම රඳවා තබා ගැනීමටයි.
පඩිපෙළ දිගේ ඉහළට දිව යන විට අසංකට දැනුණේ කවුරුන් හෝ ඔහුගේ කකුලෙන් අදින බවයි. ඔහු හැරී බලන විට දුටුවේ දිරාපත් වූ දෑත් සමූහයක් පොළොවෙන් මතු වී තමන්ව අල්ලා ගැනීමට උත්සාහ කරන ආකාරයයි. බංගලාවේ ජනේල සියල්ල තමන් විසින්ම වැසී ගියේය. පිටතින් මහා වැස්සක් සහ අකුණු ගැසීමක් ආරම්භ විය. අකුණු එළියෙන් බංගලාව ඇතුළත සිටින දහස් ගණන් ආත්මයන්ගේ සෙවනැලි බිත්ති මත දිස් විය.
